Κεφ. 1 Βασικές Έννοιες Αρχιτεκτονικής Δικτύων
1.2.2 Το μοντέλο δικτύωσης TCP/IP
Το TCP/IP χρησιμοποιεί διαστρωματωμένη αρχιτεκτονική καθορίζοντας μόνο τέσσερα (4) επίπεδα-στρώματα:
- Εφαρμογής (αντιστοιχεί στα Εφαρμογής, Παρουσίασης και Συνόδου του OSI),
- Μεταφοράς (αντιστοιχεί στο Μεταφοράς του OSI),
- Διαδικτύου (αντιστοιχεί στο Δικτύου του OSI) και
- Ζεύξης ή πρόσβασης δικτύου ή διεπαφή δικτύου.
1. Επίπεδο Πρόσβασης (Διεπαφής) Δικτύου (Network Access ή link layer). Το μοντέλο TCP/ΙΡ δεν αναφέρει πολλά για το τι συμβαίνει εδώ, εκτός από το ότι ο υπολογιστής (host)πρέπει να συνδεθεί με το δίκτυο χρησιμοποιώντας κάποιο πρωτόκολλο ώστε να μπορεί να στέλνει πακέτα ΙΡ σε αυτό. Έτσι συνηθίζεται στη θέση του να χρησιμοποιούνται τα δυο κατώτερα επίπεδα του μοντέλου OSI, το
- Φυσικό και το
- Ζεύξης Δεδομένων.
2. Επίπεδο Διαδικτύου. Ισχύει ό,τι και στο 3o επίπεδο του OSI (Δικτύου) με τη διαφορά ότι το επίπεδο Διαδικτύου του TCP/IP παρέχει μόνο υπηρεσία χωρίς σύνδεση. Δημιουργεί πακέτα για την μεταφορά δεδομένων, η παράδοση των οποίων δεν είναι εγγυημένα αξιόπιστη.
3. Επίπεδο Μεταφοράς (Transport layer). Ισχύει γενικά ό,τι και στο 4o επίπεδο του OSI (Μεταφοράς). Το επίπεδο μεταφοράς του TCP/lP μπορεί να παρέχει, μέσω διαφορετικών πρωτοκόλλων, υπηρεσίες προσανατολισμένες σε σύνδεση (connection oriented) ή χωρίς σύνδεση (connectionless).
- Υπηρεσία με σύνδεση παρέχει το πρωτόκολλο TCP.
- Υπηρεσία χωρίς σύνδεση παρέχει το πρωτόκολλο UDP.
4. Επίπεδο Εφαρμογής (Application layer). Περιλαμβάνει όλα τα πρωτόκολλα των γνωστών υπηρεσιών του Διαδικτύου όπως απομακρυσμένη σύνδεση τερματικού (TELNET), μεταφορά αρχείων (FTP), ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (SMTP/ ΡΟΡ3/ ΙΜΑΡ), τα νεότερα DNS για την αντιστοίχιση ονομάτων υπολογιστών με τις διευθύνσεις τους στο δίκτυο, ΗΤΤΡ, το πρωτόκολλο μεταφοράς ιστοσελίδων του World Wide Web και πολλά άλλα.
1.3 Ενθυλάκωση
- Κάθε επίπεδο προσθέτει σε δεδομένα πληροφορίες ελέγχου για το αντίστοιχο, απέναντι, επίπεδο ώστε να εξασφαλίσει την επιτυχή παράδοσή τους. Οι πληροφορίες ελέγχου προστίθενται μπροστά από τα δεδομένα που πρόκειται να αποσταλούν και ονομάζονται επικεφαλίδα.
- Ορισμένα επίπεδα προσθέτουν πληροφορίες και στο τέλος των δεδομένων (όπως το 2ο επίπεδο του OSl) με σκοπό να εξασφαλιστεί η αναγνώριση σφαλμάτων κατά τη μετάδοση στο φυσικό μέσο. Κάθε επίπεδο χειρίζεται την πληροφορία που λαμβάνει από το ανώτερό του ως δεδομένα και προσθέτει μπροστά τους τη δική του επικεφαλίδα.
- Η προσθήκη σαν περίβλημα των πληροφοριών ελέγχου στα δεδομένα ονομάζεται ενθυλάκωση (encapsulation).
Για παράδειγμα, το επίπεδο διαδικτύου δημιουργεί ένα αυτοδύναμο πακέτο δεδομένων και αυτό τοποθετείται – ενθυλακώνεται σε ένα πλαίσιο του επιπέδου ζεύξης δεδομένων. Μπροστά μπαίνει η επικεφαλίδα και στο τέλος η ακολουθία ελέγχου του πλαισίου (Frame Check Sequence).
οι πληροφορίες ελέγχου που προστίθενται κατά τη διαδικασία είναι κυρίως διευθύνσεις, χαρακτήρες ελέγχου σφαλμάτων ή άλλοι χαρακτήρες ελέγχου και συγχρονισμού. Στο φυσικό επίπεδο, οι άσοι και τα μηδενικά που απαρτίζουν το πλαίσιο, μετατρέπονται σε σήματα κατάλληλα για το φυσικό μέσο. Κατά τη λήψη των δεδομένων συμβαίνει η αντίστροφη διαδικασία. Κάθε επίπεδο, αφαιρεί τις πληροφορίες ελέγχου που αφορούν το ίδιο και προωθεί τα δεδομένα στο ανώτερό του.